Eten voor je Kind: boek zonder tuttigheid

Terwijl ik probeer te voorkomen dat mijn dochters alle hapjes opeten en de kannen met kruidenwatertjes wegtanken, presenteert Texelaar Annette van Ruitenburg één van haar haar jongste boeken: Eten voor je Kind. Het gaat over de magische relatie tussen voeding en seks, lust, vruchtbaarheid, zwangerschap en gezond opgroeien. Annette is er weer in geslaagd om een voedingsnaslagwerk  en kookboek te maken zónder poespas en tuttigheid.

Meiraap en Aubergine uit Eten voor je Kind

Annette maakte het boek vorig jaar afgelopen winter en voorjaar samen met Dr. Kees Boer (oud-gynaecoloog en als hoofddocent verbonden aan het AMC) en arts, hoogleraar en epidemioloog Régine Steegers-Theunissen. Zij is weer verbonden aan de afdeling Verloskunde en Gynaecologie van het Erasmus MC in Rotterdam. Heeft dat geleid tot zware wetenschappelijke kost over voeding? Nee. Al had het een tikje lekkerder mogen weglezen, wat mij betreft.

De samenwerking heeft er voor gezorgd dat het boek veel ineen is.

Allereerst is het een naslagwerk dat je allerlei leuke wijsheden over eten in de schoot werpt.  Heb je honger naar meer informatie? Aan de hand van voetnoten maakt het boek helder welke onderzoeken en ontdekkingen er achter de verhalen schuilgaan. Online kun je, aan de hand van de bronvermeldingen, dieper gaan spitten. Zo vind ik het mateloos interessant om meer te lezen over de rol van het eetgedrag van de beoogd vader, als je zwanger wilt worden. Tientallen bronvermeldingen leiden je naar interessante online publicaties. Eet je partner teveel met nitriet behandeld? Pets! Niet goed voor je zaadkwaliteit schat. Het boek ontbeert dat belerende toontje trouwens. Gelukkig. Het telt 450 referenties naar wetenschappelijk onderzoek.

Ik vond het leuk om te lezen welke oorzaak de visliefhebberij van mijn dochter heeft. Het boek stipt in verschillende verhalen aan, hoe alles wat jouw mond ingaat, uiteindelijk ook bij je ongeboren kind terechtkomt. Niet alleen de voedingsstoffen, maar juist ook de smaak. Ik gruwelde tijdens en maanden na mijn zwangerschap van kip en heel veel soorten vlees. Bij de aanblik van drillende kipfilets ging ik bijna van mijn stokje. Mijn trek in vis nam belachelijke proporties aan. Haring, zalm, ja en ook sushi met rauwe vis at ik bijna dagelijks. Ik checkte altijd of het vers was en waar het precies vandaan kwam (yep, de visboer vond mij irritant).

Visvoorkeur

Al bij haar eerste hapjes merkte ik dat mijn oudste dochter een enorme visliefhebber was. Ik dacht dat het door de borstvoeding kwam, waarvan bekend is dat die de smaken bevat van het eten dat jij eet (wel eens de gekolfde melk geroken van een vrouw die veel knoflook heeft gegeten?). Afgaande op de informatie in Eten voor je Kind, heb ik het lot van mijn dochter dus blijkbaar al in de zwangerschap bezegeld. Bij de jongste dochter heeft mijn visvoorkeur zijn beslag gelegd op de motorische gezondheid: ze was vanaf haar tweede levensjaar al een notoire en behendige schuttingklimmer. Of dat positief is, mag je zelf invullen.

Baby’s, soep en sambal.

De anekdotes van mensen die op allerlei manier ‘iets’ hebben met eten of een bijzondere eetcultuur onderstrepen de moeite die de schrijvers hebben gedaan om het boek vooral geen vastomlijnd gebodsboek te laten zijn. Je beseft ook, dat veel do’s en don’ts over zwangerschap en kinderen vooral cultuurgebonden zijn. Karmijn Lutke Schipholt, die in een van de intermezzo’s vertelt over haar zwangerschappen en jonge-moederperiode in Bolivia: “Op de markt eten Bolivianen alles wat van de grond komt zo, ongewassen.” (In Nederland soppen vrouwen op advies van de verloskundige de koelkast en de groente, tot hun handen er rimpelig van zien).

Baby’s krijgen al snel soep met Ilagua, Boliviaanse sambal. Schoonheid en slank zijn, deugden die in Boliva bij de vrouw hoog in het vandel staan, spelen in de zwangerschap geen enkele rol meer. Hoe meer je aankomt, hoe gezonder dat wordt geacht: ‘Wat zie je er goed uit!’”

Eten voor je kind is ook een toegankelijk kookboek.

Niet alleen voor zwangere vrouwen en stellen met een kinderwens die streven naar optimale condities, maar eigenlijk voor alle generaties. Het boek bevat gelukkig niet het type gerechten (72 in totaal) dat je terzijde schuift, omdat het in de hectiek van alledag ondoenlijk is om hoogstandjes op tafel te krijgen. Hoezeer de Slowfoodgedachte zich tegenwoordig ook opdringt aan de thuiskok; we hebben nu eenmaal geen uur per dag de tijd om te koken en langs marktkramen en op boerderij-erven te scharrelen. De tips en gerechten in dit boek maken duidelijk dat goed eten niet ingewikkeld is. De foto’s (Ruth de Ruwe) lijken gemaakt te zijn van mijn eigen gerechten. Die tussen zwemles, werken, gymnastiek en blokfluitles door klaargemaakt zijn.

Ik heb het gehaktbroodrecept getest op de praktische haalbaarheid.

Robin naar gymles brengen, terug naar huis fietsen, gehaktbrood met versgesneden groente maken en de oven inschuiven, dochter Tessel de opdracht geven om de tafel te dekken, fietsen naar de gymzaal, kletsen met twee moeders, dochter aankleden, naar huis fietsen, achterdeur opendoen… Piep, eten klaar. Gemeten tijd van deur tot eerste hap: 1 uur.

Liefde voor Slow Food

De voorliefde voor Slow Food (lokaal, biologisch, seizoensgebonden en doordacht klaargemaakt) van auteur en initiatiefnemer Annette van Ruitenburg loopt subtiel door de verhalen en gerechten heen. Ze laat je zien in welk seizoen je welke groenten en fruit bieden. En doet je beseffen dat er onschatbaar veel lokale, duurzame alternatieven zijn voor uitheemse aardbeien in de winter.

Cover Eten voor je kindindd

Meer over Annette, haar boeken en het eilandleven

 

About Femmy

Op haar achttiende vertrok ze vijftien jaar lang voor studie en werk naar de Randstad. De zee riep haar terug. Het liefst ontdekt ze al interviewend de mooiste verhalen. Ze legt haar ervaringen met mensen en bijzondere gebeurtenissen vast in verhalen, reportages en blogs. Lees de complete bio van Femmy

Wat is jouw reactie

*