Sinterklaas is de supereikel

Heb je ooit in je leven één blanke pensionado met baard, een wit bepoederd gezicht en lang rood gewaad – op een paard en via het dak – kadootjes zien brengen naar de kleinkinderen? Nee toch? Precies. Sinterklaas is een negatieve stereotypering van opa’s en gepensioneerden. Hij strijkt met de eer die alle kadootjeskopende vrouwen verdienen. Sinterklaas is de supereikel.

Sint is een eikel

Ok, de bewuste meneer had meer dan een driedagenbaardje. Het was een witte baard. En hij had wit haar. Maar op andere punten hield de vergelijking geen stand. Toch riep mijn dochter, toen deze gerespecteerde man in de supermarkt nietsvermoedend zijn boodschappen deed: ‘Hé mama, Sinterklaas!’ Wat is hier aan de hand? Mijn dochter scheldt mijn oude basisschoolleraar, een gezonde senior die dagelijks met zijn honden wandelt en voor zijn leeftijd nog best leuk middenin de samenleving staat, uit voor… Sinterklaas.

Ziek. En discriminerend

Ik realiseer me dat ik deze zieke, discriminerende uiting van mijn onschuldige dochter jarenlang heb gevoed. Ik zag het zelfs als een onderdeel van de cultuur, mijn opvoeding. Ik las voor uit boeken, waarin je ziet dat een oude, grijze man met te roze lippen en een wit bepoederd gezicht op een wit paard of wandelend ondersteund door twee schoorsteenvegers en zijn staf, door het leven gaat.

Ik nam haar enthousiast mee naar Sinterklaasintochten, waarbij ze er getuige van was dat zwartgeschminkte mannen een oudere heer in de mailing nemen, om hem heen rennen en pepernoten naar hem gooien. Ik liet haar er getuige van zijn hoe iemand met verkleedkleren aan, plakkerige schuimpjes uit zijn nepbaard zat te plukken en ondertussen dom zat te knikken. Hoe kon ik haar dit beeld van de hedendaagse ouderen opdringen? En waarom hebben mijn ouders mij dit aangedaan?

Het uiterlijk van Sinterklaas is niet alleen discriminerend, zijn gestoorde gedrag is verwarrend en ondermijnend voor de samenleving. Kinderen gaan exorbitant bizarre verwachtingen koesteren van hun eigen opa. Dat kan tot levensgevaarlijke situaties leiden. Wat nu als alle opa’s, om hun kleinkinderen te behagen, op witte schimmels gaan zitten en over daken gaan rijden? Ik moet er niet aan denken. Dat wordt een bloedbad.

Patserige kerel in een te duur rood pak.

Het wordt tijd dat we ook in Sinterklaastijd een reëel beeld schetsen van de gepensioneerde of pensioen-in-zicht-Nederlander. Alle ouderenorganisaties hebben er jarenlang keihard aan gewerkt om het beeld van de rijke babyboomer die teert op de zak van de hardwerkende jongere, bij te stellen naar dat van keurige mensen, die soms worstelen met inkopen van zorg en een minder hoog inkomen dan wij met zijn allen denken. En net als dat beeld net een béétje begint te beklijven, dan komt in november een patserige kerel in een te duur rood pak met een veel te grote boot, een beetje mans doen met bergen kadootjes. Sodemieter op, gast!

Guys and dolls, we moeten het onder ogen zien, de alles-gewonnen-niks-verlorenmentaliteit van deze man, die rucksichtslos strooit met zijn Spaanse miljoenen… hij past niet meer in onze samenleving.

Als we willen dat onze kinderen en hun kinderen opgroeien met het besef dat ouder worden met gebreken komt en niets te maken heeft met kamikazewandelingen over daken en mans gedrag met oud geld, dan moeten we nu in actie komen. Ik bedoel hiermee te zeggen, dat het moraal dat we onze kinderen door het uiterlijk en gedrag van de Sint bijbrengen over omgaan met ouderen, funest is voor de zorgsamenleving die straks op hun schouders terechtkomt. Ouderen zijn geen eeuwig fitte mensen die altijd kadootjes uitdelen en zelf niets nodig hebben. Ouderen hebben juist de kinderen van nu straks nódig.

Ok. Ik snap het. Tornen aan tradities ligt gevoelig.

Maar laten we nu door dit zure appeltje van Oranje heenbijten en een ommezwaai maken. Laten we Sinterklaas neerzetten als een echte, gerespecteerde, maar ook kwetsbare hedendaagse oudere. Iemand die op termijn meer ondersteuning nodig heeft dan de aanwezigheid van schoorsteenvegers in carnavalskleren die radslagen doen en hun rode lippen uitdagend tuiten.

Laten we de discussie over hoe ontzettend stigmatiserend die Pieten weer voor de hedendaagse schoorsteenvegers zijn, tot volgend jaar bewaren. Bestaan schoorsteenvegers nog, dan? Ja. Alleen hebben zij geen roetvegen meer op hun toet, dankzij moderne apparatuur en een efficiënte bedrijfsvoering. Die discussie gaan we dan volgend jaar voeren, ok?

Terug naar het nu. Ik stel voor dat Sinterklaas vanaf november 2015 een gewone, gezond rozige gelaatskleur heeft en een bandplooibroek en trui met V-hals draagt. Of een bloes met ruitjes, van de C&A. De baard gaat eraf en van de mantels quilten we wandkleden, die naast Beatrix in alle rechtszalen van Nederland komen te hangen. Om de herinnering aan dat wat was, gepast te koesteren. Om te voorkomen dat Zwarte Piet ineens wat schril afsteekt bij het geheel, lijkt het me verstandig om ook hiervoor een uiterlijkadvies af te spreken. Was daar ook al niet een discussie over? Ik kan me vaag iets herinneren.

Zwarte Piet gaat eruit zien als een gerespecteerde management-assistent. Omdat dit dan ook weer naadloos te laten aansluiten op de werkelijkheid en te compenseren dat vrouwen nooit een podiumplek hebben op dit feest, terwijl iedereen weet dat zij de kadootjes kopen en altijd alles coördineren, lijkt het me eerlijk en maatschappelijk verantwoord dat dit dan een vrouw is. Niet té aantrekkelijk, de borsten niet té groot en de eyes not too smoky. De waarheid moet na 200 jaar potverdorie toch een keer boven tafel komen:

Sinterklaas is een vrouw

De samenleving draait op vrouwen. Mannen strijken met de eer.

En hoe belangrijk is die datum van 5 december dan nog, waarop het klapstuk van dit feest zijn beslag krijgt? Niet echt heel erg toch? Zullen we Sinterklaasfeest dan, totally verantwoord, gaan vieren op de Dag van de Ouderen op 3 oktober? Dan is het ‘s avonds ook nog een béétje licht en dan is al die bangmakerij van kinderen voor enge mannen in de pikdonkere nacht ook voorbij.

Ik zou zeggen: pensionada, kom maar binnen met je vrouwelijke management-assistent. Fijne pakjesavond allemaal. De laatste in oude stijl, dus geniet er nog maar even lekker van.

About Femmy

Op haar achttiende vertrok ze vijftien jaar lang voor studie en werk naar de Randstad. De zee riep haar terug. Het liefst ontdekt ze al interviewend de mooiste verhalen. Ze legt haar ervaringen met mensen en bijzondere gebeurtenissen vast in verhalen, reportages en blogs. Lees de complete bio van Femmy

Reacties

  1. jan wendels says:

    laten we gewoon alle feestdagen er ook gelijk uitdoen,niets meer vieren zodat we niemand meer op de tenen trappen.en wat dan meer belangrijker is geen gezeur meer over zwarte piet, sint, Jezus,Mohammed,buda enz enz houden we alleen nog de regering en wilders over.maar daar zijn ook oplossingen voor lees ik op facebook.

Wat is jouw reactie

*